سامانه جامع کنترل تردد

سیستم کنترل تردد چیست؟

سیستم کنترل تردد به معنای  اعطا یا سلب مجوز دسترسی به یک فرد یا گروه، شامل قفل و یا باز کردن درب ها یا گیت های کنترل تردد  که می تواند داخل یک ساختمان، یک محدوده یا طبقه خاص،یا حتی تعدادی از ساختمان های وابسته به یک سازمان باشد.
همچنین می توان از سیستم کنترل تردد جهت مدیریت دسترسی به سایر سرویس های عمومی نظیر خدمات عمومی، کاربردهای مالی و اعتباری، سیستم های حضور و غیاب و یا رستوران استفاده نمود.

سیستم کنترل تردد، سیستمی است که وظیفه مدیریت و کنترل تردد انسان یا خودرو را در یک سازمان برعهده دارد. این سیستم با استفاده از مجموعه ای از سخت افزارهای الکترونیکی،درب ها و موانع فیزیکی و یک نرم افزار هوشمند بر اساس تعریف مدیر سیستم مشخص می کند که چه کسی در چه زمانی به کجا دسترسی داشته باشد.

انواع  سیستم کنترل تردد:

سیستم های کنترل تردد به دو گروه اصلی تقسیم می گردند: مستقل و یکپارچه تحت شبکه  (Networkable) و (Stand Alone)

  • دستگاه کنترل تردد مستقل 

در این سیستم ها، مراکز کنترل (یا کارت خوان ها) به تنهایی و بدون نیاز به نرم افزار مرکزی، فرامین لازم را دریافت و یا صادر می نمایند. این مراکز کنترل دارای حافظه داخلی برای ثبت بانک های اطلاعاتی پرسنلی و رخداد وقایع و ترددها می باشند. برنامه ریزی این سیستم از طریق کیپدهای کارت خوان ها یا توسط کامپیوترهای قابل حمل و نقل و برداشت اطلاعات آن از طریق ارتباط مستقیم یا پرینتر عملی می باشد. این سیستم ها به دلیل محدودیت های برنامه ریزی و مشکلات جانبی از جمله اتلاف وقت زیاد برای گزارش گیری، معمولاً برای تعداد محدودی درب با فاصله اندک از یکدیگر پیشنهاد می گردند. ویژگی این سیستم ها، سهولت و سرعت در نصب و راه اندازی.
معایب آن محدودیت در تعداد درب ها و عدم امکان شبکه شدن سیستم و عدم توسعه پذیری و عدم امکان تلفیق سیستم با سیستم های حفاظتی دیگر نظیر اعلام خطر با مدار بسته می باشد.

  • دستگاه کنترل تردد یکپارچه

سیستم های کنترل تردد یکپارچه شامل تعدادی تجهیزات شناساگر کارت، اثر انگشت، تشخیص چهره و.....، بردهای کنترلر تحت شبکه و یک نرم افزار مدیریت می باشد که طراح سیستم با شناسایی نیاز های سازمان و به کارگیری تجهیزات فوق یک سیستم جامع را طراحی و با پیاده سازی بر روی دربها و گیت های کنترل تردد امکان کنترل و مدیریت تردد افراد و پرسنال را در بالاترین سطح فراهم می سازد.

مهم ترین ویژگی یک سیستم کنترل تردد یکپارچه، توانایی اپراتور کامپیوتر بر کنترل موردی وضعیت وقایع و رخدادها و برنامه ریزی سریع آن می باشد. (Real-Time) سیستم، عملکرد آنی، نمایش هم زمان همچنین توسعه پذیری سیستم به صدها درب با کنترل مرکزی و عدم محدودیت در سیستم های جانبی نیز به این تعریف افزوده می گردند.

اساس این سیستم ها به شکل درختی بر مبنای یک نرم افزار، مراکز کنترل، دستگاه های واسط تطبیقی و کارت خوان ها استوار بوده و مهم ترین ویژگی های آن به شرح زیر می باشد.

  1. ثبت کلیه رخدادها با نگاه ویژه به هشدارها
  2. نمایش هم زمان رخدادها با اولویت تعیین شده
  3. کنترل مستقیم درب ها (گیت ها، موانع، دوربین ها، سیستم های اعلام خطر، قفل ها و...) توسط اپراتور کامپیوتر
  4. تعریف بازه های زمانی گوناگون برای تردد کاربران مختلف (نظیر شیفت های کاری)
  5. درجه ایمنی بالا برای دسترسی به نرم افزار و کل سیستم عملکرد مراکز کنترل به شکل مستقل و بدون نیاز به کامپیوتر در صورت نیاز
  6. امکان غیر فعال نمودن کامل سیستم در شرایط بحران نظیر آتش سوزی

ویژگی های فوق موجب آن می گردد که در پروژه های متوسط و بزرگ از سیستم های کنترل تردد شبکه پذیر استفاده گردد.
برای درک بهتر سیستم های کنترل تردد، لازم است جزئیات آن مورد بررسی قرار گیرد. در این راستا به بررسی مفاهیم زیر خواهیم پرداخت: 

 انواع سیستم کنترل تردد نفر:

تعیین روش شناسایی افراد یکی از مهم ترین مباحث کنترل تردد می باشد که کارشناسان این رشته بر اساس حساسیت امنیتی  پروژه یکی از روشهای زیر را پیشنهاد می دهند.

  • کنترل تردد غیر بیومتریکی

 کد، پسورد و کارت های هوشمند روش های غیر بیومتریکی می باشند و به دلیل سادگی و هزینه پایین در بسیاری از پروژه ها به کار گرفته می شوند و از آنجایی که این روش ها براساس هیچ یک از خصوصیات منحصر بفرد اشخاص نمی باشند دارای اشکالات زیر می باشند:ممکن است گم شوند، ممکن است به سرقت روند، فراموش شوند یا جا گذاشته شوند.

  • کنترل تردد بیومتریکی

معین کننده هویت بیومتریک یا به طور خلاصه بیومتریک ها به شناساگر شخص بر مبنای مشخصات فیزیولوژیکی (اثر انگشت، چهره، شبکیه چشم، قرنیه) یا رفتاری (امضاء) اطلاق می شود. شاید تمام معین کننده های بیومتریک ترکیبی از خصوصیات رفتاری و فیزیولوژیکی باشند. به عنوان مثال اثر انگشت ممکن است ماهیتا فیزیولوژیکی باشد اما استفاده از وسیله ورودی (نحوه قرار دادن انگشت روی آن) وابسته به رفتار شخص می باشد. این روش به طور ذاتی قابل اعتمادتر و تواناتر از روش های غیر بیومتریکی فیزیولوژیکی در تفاوت گذاشتن بین شخص حقیقی و شخص کلاهبردار می باشد زیرا مشخصات فیزیولوژیکی یا رفتاری برای هر شخص منحصر بفرد می باشد. همچنین شخصی که تشخیص هویت داده می شود لازم است که به طور فیزیکی در محل حاضر شود. بیومتریک ها راه حلی براساس نیازهای امنیتی محیط اطلاعاتی مهیا می کنند و پتانسیل چیره شدن به تشخیص هویت شخصی را در آینده نزدیک خواهند داشت.
ماژول تشخیص هویت عهده دار تشخیص افراد در محل تردد می باشد. در این زمان دستگاه خواننده بیومتریک، مشخصه های فرد را برای اینکه شناسایی شوند. می گیرد و به فرمت دیجیتال تبدیل می کند.
لازم به ذکر است که این پردازش برای انجام عمل تطبیق انجام می شود.

  •  روش های ترکیبی

این روش ها از ترکیب دو یا چند روش صرفاً بیومتریک، صرفاً غیر بیومتریک و یا هم بیومتریک و هم غیر بیومتریک حاصل می شوند.
این روش ها اجازه یکپارچه شدن دو یا چند روش را برای غلبه بر هر یک از محدودیت های موجود در استفاده از تک تک روش های یاد شده می دهند.